Onthou haar: Maria Fiselier

Er staat een nieuwe podcast klaar. Zie de grote icoon hiernaast!

In dagblad Trouw van 14 november een leuk interview met een nieuwe ster aan het firmament: mezzosopraan Maria Fiselier. Niet alleen zingt ze tamelijk hedendaags repertoire op haar nieuwe CD, die is ook nog eens uitgebracht op een nieuw (Eindhovens! Jawel!) label; 7 Mountains records. Inderdaad: als je die twee dingen durft in deze tijd ben je moedig en toegewijd.

‘To go into the unknown’ heet de nieuwe CD van Fiselier en pianist Peter Nilsson, in juli van dit jaar opgenomen in de Westvest Kerk in Schiedam. Onbekend repertoire van Ivor Gurney en Herbert Howells, aangevuld met wat bekendere liederen van Benjamin Britten.

Ze had een masterclass van Christa Ludwig, vertelt ze en bleef daarbij overeind, hetgeen van uw Vocalies niet altijd gezegd kon worden. Als je te vroeg aan zulke masterclasses begint steek je er niks van op en hou je er trauma’s aan over. Niet Maria Fiselier: die kon relativeren en pikte van Ludwig mee waar ze wat aan had en concludeerde broodnuchter dat ze blijkbaar op de goeie weg is, anders had Ludwig haar wel steviger onderhanden genomen.

Grappig is het verhaal hoe ze begonnen is: op haar 18de pas echt. Ze werd gevraagd of ze eens een ‘klassiek geluid’ kon opzetten. Ik moet erom lachen als ik het lees: ik kreeg dat vroeger ook te horen, alleen zette ik meteen ‘een klassiek geluid op’ als ik ging zingen. Ik had namelijk al gauw gemerkt dat dat veel minder vergde van mijn keel en stembanden dan het ‘gebelt’ van de andere jongeren om me heen. Er werd toen wat lacherig over gedaan, vooral omdat men zo’n geluid van een kuiken (dat ik toen was) niet gewend was. Maar het werkte wel en ik ben er inmiddels van overtuigd dat je beter met een klassiek geluid kunt beginnen en af en toe eens een uitstapje kunt maken dan andersom, al is de timing van jazz-zangers iets om zeer te bewonderen, die hebben klassieke zangers lang niet altijd en het is ook iets wat je niet één-twee-drie leert…

Kortom: ze zal er wel komen die Maria en ik was blij te lezen dat er steeds jong talent opstaat. Bang voor het uitsterven van de sopraan hoeven we voorlopig nog niet te zijn. Ze weet ook hoe ze zichzelf moet vermarkten, iets wat tegenwoordig minstens even belangrijk is als kunnen zingen. Ze heeft een bjoetie van een website.

Ik laad een filmpje op van een masterclas die Fiselier ‘onderging’ bij Joyce DiDonato.
Nogmaals: ze zal er wel komen die Maria: ze weet precies waar deze scene in de opera zit en heeft een uitstekende voorstelling van haar rol. Uitstekend Engels ook, by the way…

Kijk vooral even verder dan de aria, want DiDonato vertelt nog een paar hele wezenlijke dingen over het zingen van opera. Vooral dat je er concrete beelden bij moet hebben: be specific! Heerlijke veertien minuten!

En nog even voor ‘zangtangen’ die hun leerlingen op de verkeerde manier op de huid zitten…. kijk hoeveel meer er gebeurt als je concreet bent en als je een veilige, humoristische omgeving creëert voor je leerling. En zorg dat je al het repertoire tot in de puntjes kent!

Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *