Een Eindhovense bruiloft?

We zijn alweer een half jaar geleden naadloos het Eindhovense ingegleden, alsof we niet 14 jaar in Den Bosch gewoond hebben. Het was goed thuiskomen, dank u…

Afgelopen weekend reden we over de binnenrondweg (de buitenrondweg kent iedereen, die loopt langs de A2 rond Eindhoven, een begrip in binnen en buitenland, bijna nooit file) en wat zag ik daar? Een poster met de aankondiging van ‘Le Nozze di Figaro’, ‘gewoon’ in Eindhoven. Manlief had er de sokken in, dus ik kon niet zo gauw zien waar die voorstelling dan was… Googelen dus… vind ik me toch twee Nozzes! Eentje op 10 oktober in het Natlab, een registratie van een voorstelling in Covent Garden en eentje live in het Muziekgebouw, op 18 oktober met het Orkest van de 18de eeuw.

Gaan als u kunt, het Orkest van de 18de eeuw staat garant voor een uitstekende uitvoering, ik steek er mijn hand voor in het vuur als het moet… het wordt vast een sprankelend avondje daar, semi-concertant, maar daar kan Le Nozze wel tegen.

Ik geef u de namen van de belangrijkste solisten (dat komt ze toe!) en het verhaal; dat kan kort, want het is een beetje theater-van-de-lach-scenario met veel vermommingen en veel slaande deuren

Henk Neven: Il Conte d’Almaviva
Kelebogile Pearl Besong: La Contessa d’Almaviva
Ilse Eerens: Susanna
André Morsch: Figaro
Rosanne van Sandwijk: Cherubino
Roberta Alexander, mezzosopraan: Marcellina
Huub Claessens: Doctor Bartolo & Antonio
Fabio Trümpy, tenor: Don Basilio & Don Curzio
Amaryllis Dieltiens: Barbarina
Jeroen Lopez Cardozo: regie; Ysbrant: decor en kostuums
Algehele leiding: Kenneth Montgomory

Een dag in het paleis van Graaf Almaviva bij Sevilla. En wat voor een: Figaro – de bediende van de graaf – gaat trouwen met Susanna, de kleedster van de gravin. Het is geen makkelijke dag want er moet een en ander geregeld worden: de graaf is een notoire schuinsmarcheerder en dreigt het recht uit die tijd: de huwelijksnacht met zijn vrouwelijke bediende (droit du seigneur) doorbrengen te gaan claimen. Zeer tot verdriet van de gravin, die van haar man houdt en ook dol is op de intelligente en mooie Susanna.
De beide gelieven doen er alles aan om aan dit recht te ontsnappen, want u begrijpt: als de graaf dit recht wél claimt is er daarna geen moment meer dat iedereen iedereen nog recht in de ogen kan kijken. Voeg daarbij een puberende Cherubino en een hoofd-huishouding dat een erg aparte band heeft met Figaro en een dreigende onterving en de chaos is compleet.

Maak u geen zorgen: eind goed al goed. Volgens mij (maar dat is een uitdrukkelijk persoonlijke inschatting) houden graaf en gravin wel degelijk van elkaar en als hij aan het einde op de knieën gaat is dat wel degelijk gemeend. Of hij daarna zijn leven betert?

Opvallend is de kleine rol van Roberta Alexander, een veelbelovende naam en ook die van de dirigent is veelbelovend: Kenneth Montgomory. Met zijn kleine, zeer genuanceerde gebaar is hij een uitstekend en humorvolle Mozart-dirigent. Ik weet dat bij ondervinding, want zong drie levens geleden ooit de rol van de Eerste Dame in Die Zauberflöte met hem in een studieproject van het Utrechts Conservatorium.
Gaan!!!! Veel plezier!

Voor de voorpret: in het filmpje een duet uit Le Nozze door twee topvrouwen: Renée Fleming en Cecilia Bartoli. Dikke pret!

Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *