Klassieke momenten…

Een beetje een landerige week was het, druk ook… lichamelijk niet helemaal fit, vermoeid na prachtige dagen Budapest, geen inspiratie voor een stukkie. Een nieuw podcast op de site gezet, als een soort alternatief…

Er waren genoeg ‘klassieke momenten’, tenminste als je ze zo wil noemen…

Tafeldame in DWDD, Leona Philippo gaat ‘iets klassieke doen met een groot orkest’, het was allemaal nogal hush-hush, maar toen ze een tipje van de sluiter oplichtte was ik nogal teleurgesteld. Als ze nou niks originelers kunnen verzinnen dan ‘Oh mio babbino caro’ , dan laat maar. Prachtige aria trouwens, daar niet van… Ze maakte de klassieke fout de worden ‘babbino’ (vadertje) en ‘bambino’ (kind) door elkaar te halen en liet daarmee zien niks van de aria begrepen te hebben. Ze wist opera noch componist te noemen, tsja…. Dat wordt weer de volgende zeperd voor de klassieke muziek. Het valt haar niet kwalijk te nemen. Ze is een uitstekend zangeres binnen haar genre, en een aardige intelligente meid, maar doe dát dan en blijf weg van al die valkuilen waar je de reikwijdte niet van kunt inschatten. Zoiets doet je carrière geen goed.
Dat wereldberoemde counter-tenor Andreas Scholl evenmin opera (Gianni Schicchi) noch componist (Giacomo Puccini) wist te noemen is een drama, ik vergat er even van dóór te breien….

Een paar dagen later vergat ik ook even door te breien, toen ik naar de ‘Keuringsdienst van waarde’ keek, sterker nog, ik rolde van de bank van het lachen. Een broodje aap-verhaal dat zijn weerga niet kent: de Wagyu-runderen in Japan worden gemasseerd en krijgen bier te drinken en dat maakt hun vlees zo lekker dat ze er in Nederland meer dan 100 euro per ons voor betalen. Een boer uit het oosten des lands heeft ook van die vriendelijke beesten in de stal staan en hij geeft ze niet alleen massages en bier, maar heeft ook de hele dag klassieke muziek in de stal staan. Ik kwam niet meer bij… Maar het punt voor de klassieke muziek was gemaakt en daar moet Vocalies dan maar tevreden mee zijn…

U merkt het al: je hoeft niks te verzinnen, ook in de klassieke wereld niet…. De werkelijkheid is altijd bizarder dan een mens kan bedenken…

Om mijn gekát naar Leona en Andreas (die overigens wonderschoon kan zingen en zich wonderwel voegde in het dance-achtige stuk dat hij moest zingen) een beetje goed te maken een opname van ‘O mio babbino caro’; de mooiste ooit is gezongen door Montserrat Caballé in haar beste dagen. Ze zet het een beetje zwaar aan, maar haar pianissimo in de hoogte is onge-evenaard.

Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *