Tatiana Troyanos

Vóórdat ik met mijn echte stukkie voor vandaag begin: het is me wat met die Podcast-ellende! Heb je ruim 33 uur podcast-programma’s erop staan, je er suf op gewerkt, trekt de host er de stekker uit zonder enige aankondiging vooraf. Alles weg. Ik vind dat van een hufterigheid waar ik verder geen woorden aan ga vuil maken. Dank voor alle bijstand: ik was heel boos en even heel moedeloos, maar dat ging snel over. Er worden namelijk aan alle kanten tips gegeven en er wordt ook al concreet actie ondernomen. Dus ga ik gauw rond de tafel om de schade te herstellen,de podcasts te reloaden en mij minder afhankelijk te maken van jan jokers die de fatsoensnormen niet eens in acht nemen.
Vocalies will be back!

Vandaag in 1938 werd de Amerikaanse-Griekse mezzo-sopraan Tatiana Troyanos geboren. Sommige bronnen vermelden trouwens 9 december, dus dat kan ook haar geboortedatum zijn.
Ze werd geboren in New York en groeide op in Forest Hills, Queens.
Grappig detail uit haar jeugd is dat ze vóórdat ze muziek ging studeren als koorlid optrad in de eerste versie van The Sound of Music.
In 1963 maakte Tatiana haar debuut aan de New York City opera als Hippolyta in Britten’s ‘A midsummer nights dream’. Het volgende jaar zong ze al in de opera Boris Goedonov, de rol van Marina Mnichek.

Vanaf 1976 zong ze vooral aan The MET in New York, waar ze erg geliefd werd om haar sensueel (mooi woord!) geluid, haar veelzijdigheid en schoonheid en vooral om te intensiteit waarmee ze haar rollen zong. Ze zong ze niet alleen, ze leek ze ook te beleven en dat is wat mij zo in haar aanspreekt. Terwijl ik het mooi zit te vinden gaat er achter in mijn hoofd ook een belletje rinkelen: als je zo intens met je rollen omgaat loop je ook het gevaar dat je eigen ziel niet onaangetast blijft door al dat leed. Dat lijkt bij Troyanos toch een rol gespeeld te hebben…. Ze kreeg borstkanker, leek dat te hebben overwonnen, het zaaide uit naar haar lever en toen was het snel gebeurd. Op 54-jarige leeftijd overlijdt ze. Ze heeft haar ziekte tot op het laatst verborgen weten te houden voor de meeste van de collega’s, hetgeen een bijna onmenselijke opgave is.

Maar nog even over haar carrière: ze zong verschillende MET-premières: onder andere Adalgisa in Bellini’s Norma (met Renata Scotto in de hoofdrol), Octavian in Richard Strauss’s Der Rosenkavalier en Didon in Les Troyens van Berlioz.

In 1984 zong ze de wereldpremière van de eerste acte van Rachmaninoff’s opera Monna Vanna, (nagelaten door de componist als piano-uittreksel en ge-orkestreerd door Igor Buketoff).

Troyanos nam ook veel CD’s op, gelukkig maar, dan hebben we dat tenminste: Carmen (ga ik es gauw naar luisteren, zou wel eens heel mooi kunnen zijn) in de versie, gedirigeerd door Sir Georg Solti, Cherubino in Le Nozze di Figaro en Anita in West Side Story, de her-opname onder leiding van meester Bernstein zelf.

In 1994 gaf The MET een concert ter nagedachtenis aan haar en James Levine zei toen (ik vertaal…) ‘Dat we hier bij elkaar zijn om Tatiana te gedenken is niet te bevatten: het betekent dat onze ‘familie The MET’ een van de belangrijkste, meest geliefde artiesten en vrienden in haar hele historie heeft verloren’.

Overigens, en het is maar te hopen dat het geen omen is: Troyanos was een van de drie sopranen die haar strijd tegen de kanker verloor, op of rond haar 54ste (veel te vroeg dus): de andere twee waren Lucia Popp en Arleen Auger.

In het filmpje haar versie van de dood van Didon, uit Les Troyens. Toen ik het zag snapte ik wat de beschrijving van haar biografie bedoelde: een fenomenale actrice, die lijkt te beleven wat ze zingt. Doe dat maar eens veertig keer in één seizoen en dan zullen we nog eens praten…

Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *