Dutjes, Meistersinger en Jaap van Zweden

Er staat een nieuwe podcast op! Zie de grote icoon hiernaast!

Wat een k-weer was het afgelopen weekend. Veroordeeld tot de TV en boeken (het een op de bank, het ander in bed) deden wij aan ‘binge-watching’, hele detective-series erdoor jassen, of alle afleveringen van het even intrigerende als onbegrijpelijke Mindfuck…

En zo kwam ik zondagmiddag (tussen twee dutjes door, ik zeg het eerlijk) langs een geweldig dirigerende Gustavo Dudamel, die Mahler dirigeerde en langs een werkelijk briljant gezongen, ge-acteerde en geregisseerde versie van ‘Die Meistersinger von Nürnberg’… (Glyndebourne) wauw, wat een energie en wat goed en geloofwaardig gedaan en wie zei er dat opera houterig ge-acteerd moest worden? Richard Wagner zou er blij mee geweest zijn, weet ik zeker en als niet, dan is er bij hem een steekje los…

Waar ik erg door getroffen werd – en wat ik u nu maar gauw even meedeel, dan kunt u de overige delen nog kijken – is de serie rond dirigent Jaap van Zweden. Niet de humbug erom heen met dat ge-emmer met alle bobo’s die de orkesten in de VS moeten financieren en dus buitenproportioneel in de watten gelegd worden, maar meer als hij aan het repeteren is. Wat een energie en ja, het is ‘ginnen hendigen’ (zeggen ze in Brabant met gevoel voor understatement), maar zolang het over de muziek gaat is het toch maar wat fijn als er zo’n felle mieter op de bok staat die uitstekende oren aan zijn hoofd heeft en die erop uit is een orkest fris en alert en springlevend te laten klinken.

Wat het leuke is: je kunt als toehoorder (je moet een béétje ingevoerd zijn, maar een beetje…) zo goed horen dat het geluid opknapt en dat het goed blíjft! Daar gaat het om en al die ego’s van al die muzikanten (foei Vocalies, ze heten musici…) die zetten ze maar even op sterk water: het gaat om de muziek bij DZJeep fen Zwieden, and that’s what counts!

Kijk vooral naar de andere delen, je wordt er heel alert en vrolijk van, tenminste ik en ik gun het u ook.
In het filmpje een geweldig zingende en acterende Gerald Finley. Surf vooral en zoek de finale op, waarin een van de figuranten het voor elkaar krijgt precies op het laatste akkoord van de opera een muts te laten zakken op het hoofd van het standbeeld in het midden van het toneel. Meesterlijk, ik zat te schateren van plezier.

Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *