Bartoli in Amsterdam

Misschien had u het al hier of daar opgepikt: Cecilia Bartoli komt naar Nederland! Meer bepaald, naar Amsterdam, naar het Concertgebouw. Ze viert dit jaar haar 20-jarig jubileum als concertgebouw-zangeres (je kunt maar een aanleiding hebben… elke aanleiding om haar naar Nederland te halen is wat mij betreft geschikt!).

Ze zingt er de rol van Angelina in Rossini’s La Cenerentola, een van de rollen die haar het beste past. Als u opschiet hebt u misschien nog een kaartje: woensdag 15 februari 2017, om 19:30 uur.

Ze brengt trouwens niet de eerste de beste muzikanten mee (ik vind het altijd leuk om zo’n gerenommeerd orkest voor ‘muzikanten’ uit te maken, sorry, kan het niet laten…): Les Musiciens du Prince, het Chœur de l’Opéra de Monte-Carlo en dat allemaal onder leiding van Gianluca Capuano.

Heel kort over Bartoli
Ze kreeg haar eerste zanglessen van haar moeder, Silvana Bazzoni, zelf sopraan; ook haar vader was zanger. Ze studeerde aan de Accademia Nazionale di Santa Cecilia. Sinds 1988 werkt ze samen met de groten der aarde: von Karajan, Harnoncourt, Barenboim.
Juist omdat ze zo voorzichtig is met haar stem blijft de lijn stijgend en het is misschien maar goed dat ze niet een hele grote stem heeft. Kan ze zich niet vertillen aan te zware rollen.

U kent haar vast ook van haar onderzoek naar vergeten partituren en van haar vermogen steeds weer samenwerkingsverbanden te zoeken die bijzonder zijn.

Rossini’s Assepoester is net even anders als het sprookje. Bij hem heeft Assepoester een boze stiefváder (nou boos, het is meer een sukkel, dan dattie echt slecht is…), en haar glazen muiltje is een armband. Maar de kern blijft hetzelfde: la Cenerentola knapt alle rotklussen op voor haar luie familie. Dat doet ze met ‘Angelina-geduld’, tot… ze verliefd wordt! En u weet het: alles komt goed!

In het filmpje een concertante uitvoering van ‘Non piu mesta’ de scoor-aria in La Cenerentola. Om te smullen! Leuk: het gebruik van split-screen. Bartoli is eigenlijk haar eigen dirigent. Kijk hoe ze contact heeft met de eerste violiste en hoe die op haar beurt weer het orkest feilloos aanstuurt. Ik weet niet hoe het u vergaat, maar ik kan nooit genoeg krijgen van dit soort filmpjes: ik krijg er een onstuitbare energie van en ik word er ook erg vrolijk van. Veel plezier ermee!!!

Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *