Fritz Wunderlich

Vandaag in 1966 stierf op dramatische wijze Fritz Wunderlich, zo’n beetje de beste tenor die ‘onze’ tijd heeft voortgebracht. We kunnen daarover trouwens alleen oordelen sinds de opnames een beetje realistisch beeld geven, maar toch: met kop en schouders de beste.

Daarom was het zo erg dat hij in het huis van vrienden in Oberderdingen/Kraichgau (dat ligt in Duitsland, een beetje noord-oostelijk van Karlsruhe; nog geen echte bergen, maar wel al heuvelland) van de trap laze… pardon viel (in zo’n geval is het toch eigenlijk wel lazeren vind u niet??? wat een drama…).

Hij was bijna zesendertig, getrouwd met harpiste Eva Jungnitsch, had drie kinderen en was bekend in Europa en de Verenigde Staten (The Met in New York, bijvoorbeeld), kortom op het hoogtepunt van zijn carrière. Een dag na zijn val was hij dood, zo vlug kan het gaan, van een schedelbreuk kwam je in 1966 meestal niet meer op de been, daar weten ze nu beter raad mee.

‘Gelukkig hebben we de plaatopnamen nog’, zou een vriend van me droogjes zeggen… En inderdaad, gelukkig had hij ook heel veel opgenomen, in uiteenlopende genres. Ze klinken fris, tijdloos en van een adembenemend makkelijke techniek.

Ik vind ‘m het meest meesterlijk in het Mozart, dat ligt hem duidelijk het beste, maar af en toe maakte hij ook uitstapjes: hij heeft een heerlijke opname gemaakt van het tenoren-blér-lied “Funiculi, funicula” bijvoorbeeld in een soort Napolitaans; je kunt de pret en levenlust eraf scheppen!

Nog even over de rest van zijn leven: Friedrich Karl Otto Wunderlich werd geboren in Kusel (in de Pfalz, niet ver van Nederland) op 26 september 1930. Hij kwam uit een muzikaal gezin, zijn vader Paul was cellist, kapelmeester en koordirigent, moeder Anna was violiste.

Hij studeerde van 1950 tot 1955 aan de Musikhochschule in Freiburg kwam direct na zijn studie in dienst van de Staatsopera van Stuttgart, vanaf 1958 ook van de opera in Frankfurt en vanaf 1960 ook van die van München.

Wunderlich maakte grote tournees: Berlijn, Aix-en-Provence, Buenos Aires, Edinburgh, Londen, Milaan en Venetië; hij zong jaarlijks op de Salzburger Festspiele.

Er is niet veel bewegend beeld èn zang van Wunderlich dat het aankijken/beluisteren waard is. Begrijp me goed: de stem is prachtig en tijdloos, maar sommige opnamen zijn dat niet. En bewegend doet Wunderlich een beetje ouwelijk aan.

Gekozen voor een opname van de Mozart aria ‘Dies Bildnis ist bezaubernd schön’ uit Die Zauberflöte. Zo makkelijk als die man zingt…. Geweldig! Er lijkt licht te schijnen door zijn gezicht. Gelooft u mij, die Mozart-aria’s zijn gemeen: de begeleiding is gortdroog, je kunt je nergens verstoppen… en al die lange, lange lijnen die je moet zingen…

Gaat u vooral eens verder surfen, er is ook nog een opname van een of andere professor die antwoord geeft op de vraag of Wunderlich nou wel of niet de beste tenor ooit is… leuk spul om op een verloren avond te gaan zitten bekijken! U moet wel Duits verstaan, want de professor heeft niet ondertiteld. Het is wel een hilarisch stukkie (het lijkt wel cabaret!) en mooi Duits ook!

Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *