De tweehonderdste, of daaromtrent

Laat het nou toch zo zijn dat de 200ste Vocalies samenvalt met Carnavalszaterdag. Als ik dat 200 weken geleden zo had willen uitmikken zou het me niet gelukt zijn… U snapt het niet? Ik leg het uit, zoals ik dat hiervóór al 199 keer gedaan heb. Ruim 200 weken geleden zei de hoofdredacteur van Stroomopwaarts dat het misschien een goed idee zou zijn als ik al die anekdotes die ik aan de keukentafel vertelde eens in column-vorm zou gieten en wekelijks op zijn website (stroomopwaarts.com) zou plaatsen. Ik stribbelde gepast tegen, maar vond het eigenlijk wel een goed idee. Dus al spoedig verscheen mijn eerste stukkie. Mocht u dat stukkie nog eens willen lezen klik dan hier

Ik vond het leuk en het werkte therapeutisch; ik had nogal wat achter de rug met de klassieke muziek in die tijd en schrijven hielp bij de verwerking. Korte tijd later startte ik met de website Vocalies; ik maak er podcasts en schrijf er wekelijks een stukkie. Op Vocalies hou ik geen telling bij; ik meld daar ook door de week nog wel eens een actualiteit, dus daar zit ik al een eindje over de 200. Maar de hoofdredacteur van Stroomopwaarts telde wel, eerder uit praktische overwegingen dan om scores bij te houden, maar toch: vandaag de 200ste.

Dank u, dank u… kus kus kus! Ik zal alle bloemen in het water zetten en ik ga natuurlijk gewoon door. U wilt niet dat ik ga speechen, want ik kan buitengewoon breedsprakig zijn (dat blijkt ook uit mijn columns: ik had en heb nooit genoeg aan 200 woorden).

Omdat die 200ste dus samenvalt met Carnavalszaterdag zal ik eens filosoferen over wat de ideale klassieke Carnavalsmuziek zou zijn. U mag uiteraard mee-filosoferen. Krijg ik mooi ook nog eens wat meer reacties dan gewoonlijk…

Voor mij staat op 1 met stip ‘Ja, das alles auf Ehr’ uit Der Zigeunerbaron. Het refrein van de aria van Barinkay die pocht over zijn belevenissen en over zijn vaardigheden. Een Weens walsje waarop het zich uitstekend laat zwieren met een halfvol bierglas in de hand (let op: eerst de eerste helft eruit opdrinken en dan pas mee gaan zwaaien, anders draait het uit op drankmisbruik…)

Als je wil marcheren (polonaise….) dan zou ik de triomfmars uit Aïda aan willen raden… Wordt al minder want er zit op driekwart een plotselinge modulatie in die buitengewoon briljant is gevonden van Verdi, maar als het volk dronken is niet echt werkt…. Iedereen is dan verdwaasd even de weg kwijt en haakt pas na seconden weer aan, hetgeen dodelijk is voor de voortgang van de polonaise.

Tsja en dan hebben we nog: ‘Am schönen blauen Donau’, waar niet alles van bruikbaar is, maar wel veul…; de Negende van Beethoven, maar ook niet helemaal en de Radetzky-mars, maar die is al vergeven aan het Nieuwjaarsconcert…

Affijn: leef u uit en leef u vooral ook uit tijdens het komende Carnaval. Ik hoor het wel en ik ga vanaf de 201ste gewoon weer serieus aan de slag… (ja duh…)

Het filmpje begint met mijn Carnavalshit nummer 1; gespeeld door de koning van de Carnavalshits in de klassieke muziek André Rieu! En dat bedoel ik geenszins snerend, maar alleszins complimenterend! Krijgt u er nog een paar klassieke deunen bij die hier niet genoemd zijn ook!

Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *