Zegetocht met de mooiste aria’s ooit

Puccini’s opera Tosca is aan een zegetocht door Nederland begonnen. Die begon in Eindhoven afgelopen zaterdag en eindigt in het Concertgebouw in Amsterdam met een concertante uitvoering op 1 juli. Ik schrijf er nu maar alvast over, dan kunt u tijdig kaarten reserveren.

Het zit zo: de subsidie-ellende heeft ook bij Opera Zuid toegeslagen. Met ingang van het volgend seizoen doen ze nog maar twee opera-producties per seizoen en voor het koor zijn ze bij deze Tosca aangewezen op de betere amateurkoren in de stad waar ze de opera uitvoeren.

Een bewerkelijk idee, maar hopelijk gaat het allemaal lukken, want het is voor amateur-zangers een uitgelezen moment om eens bij een live-opera te zijn. Je moet er wel wat voor over hebben natuurlijk: de drie koorstukken die in Tosca zitten moet je uit het hoofd mee kunnen zingen en je hebt een paar regie-aanwijzingen op te volgen.

Hieronder kort het verhaal van Tosca. Ik ken het uit mijn hoofd, want Tosca hoort bij mijn lievelingsopera?s, maar ik heb voor dit stukkie de site van Opera-zuid even geplunderd; omdat dit plot op hun site staat zal het het dichtste bij hun uitvoering komen.

Ik las ergens dat de regisseur er nog een bijrol (de markiezin Attavanti) bij verzonnen heeft, die niet echt kant of wal raakt, als ik de recensent moet geloven, maar dat merkt u vanzelf als u gaat kijken.

U hebt geluk trouwens, want in Tosca zit zowel de mooiste tenor-aria als de mooiste sopraan-aria ooit, respectievelijk ?E lucevan le stelle? en ?Vissi d?arte?. (De tenor heeft trouwens nog een mooie aria ?Recondita armonia?) Het wereldberoemde Te Deum aan het einde van de eerste acte (schrik niet: het kan zijn dat Opera Zuid besluit dat er nog net geld genoeg was om de voorgeschreven kanonschoten te laten klinken) is kort, maar echt geweldig.

En ik ben heel benieuwd wat ze met de slotscène gaan doen. In het origineel springt Tosca van het dak van Castel Sant’Angelo (in Rome; het staat er nog, ik ben er een paar keer geweest en heb voorzichtig over die rand gekeken: als je daarvan afspringt val je zeker dood).

Die sprong in het zwarte diepe heeft menig sopraan de stuipen op het lijf gejaagd en een beroemde sopraan is in The Met ooit naast het vangnet gesprongen en heeft daarbij alle botten gebroken die ze te breken had…

Rome zucht onder de gewelddadige hand van de politiechef Scarpia. De voormalige consul van de stad, Cesare Angelotti, houdt zich voor hem schuil in een kapel, waar de schilder Mario Cavaradossi werkt aan een schilderij van de Madonna. Zijn geliefde, de gevierde operazangeres Floria Tosca, zoekt hem daar op, en ontdekt per toeval Angelotti’s schuilplaats. De schilder bezweert haar zijn vriend niet te verraden.

Scarpia heeft zijn zinnen gezet op Tosca. Hij neemt Cavaradossi gevangen en martelt hem om hem Angelotti’s schuilplaats te ontfutselen. Cavaradossi weet vol te houden, maar wanneer Tosca haar geliefde hoort kermen onder de mishandelingen, slaat ze door en vertelt Scarpia alles.

Scarpia belooft haar Cavaradossi te sparen, als zij voor één uur de zijne zal zijn. Cavaradossi zal dan slechts voor de schijn geëxecuteerd worden, om Scarpia voor gezichtsverlies te behoeden. Tosca stemt met zijn voorstel in, maar wanneer Scarpia zijn beloning opeist, steekt zij hem met een dolk neer.

Cavaradossi wacht het executiepeloton op de Engelenburcht. Tosca ziet de voltrekking met een gerust hart tegemoet – het is immers maar schijn? Maar wanneer Cavaradossi na de geweersalvo’s levenloos op de grond blijft liggen, wordt Tosca duidelijk dat Scarpia haar gruwelijk verraden heeft: haar geliefde is dood.

Wanneer de wachters komen om haar te arresteren voor de moord op Scarpia, ziet zij nog maar één uitweg. Ze springt van de burchtmuur, een zekere dood tegemoet.

In het filmpje het Te Deum aan het einde van de eerste acte, met in de rol van Scarpia de specialist in het zingen van slechterikken: Bryn Terfel. Geweldig! Het is een zware rol voor een bariton; hij moet met zijn timbre, dat veel minder penetrantie heeft dan dat van sopranen en tenoren zien dóór te prikken door vol orkest en koor. En Terfel heeft geen grote stem, maar wel: techniek!

Het lukt hem en volkomen geloofwaardig. Grappig is ook de tegenstelling tussen zijn tamelijk geile tekst (hij heeft het over Tosca’s ‘spasmen van liefde’ als ze in zijn armen zal liggen; nou u en ik weten donders goed wat daarmee bedoeld wordt) en de religieuze tekst van het koor: “Lof zij de heer, aan wie hemel en aarde toebehoort”.

Er is ook een geweldige opname met Raimondi, maar die is wat traditioneler. Affijn, zelf maar weer surfen!

Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *