De nieuwe Tauber?

Podcast-aflevering 129 is klaar en staat in de grote icoon! Gauw luisteren!

Als je dan helemaal niet meer weet waar je stukkie over moet gaan, heb je altijd nog de tenoren?. Daar kun je altijd wel wat over schrijven, die halen nogal wat streken uit, zijn altijd goed voor sensatie en er zijn oneliners te over: tenoren hebben resonantieruimte waar hun hersens behoren te zitten; ze zijn dom (?dum, dummer Tenor? is een bekende Duitse uitspraak?) en verwend en hebben kuren.
Allemaal waar, maar ik ken ook domme sopranen, alten en bassen en verwend zijn is geen voorrecht van tenoren: de meeste westerlingen zijn tegenwoordig tot op het bot verwend, tenor of niet. En kuren hebben is iets algemeen menselijks! Ik heb er ook wel eens last van!

Vandaag in 1924 werd trouwens een tenor geboren: Carlo Bergonzi, hij leeft nog en maakt op de foto’s op internet een tamelijk montere indruk; zingen zal hij wel niet meer doen?

Toch gaat dit stukkie niet over hem, maar over een andere, Poolse tenor: Piotr Beczalan. Die heeft namelijk, geheel in tegenstelling tot de verwachtingen over tenoren, iets slims gedaan: een CD uitgebracht bij Deutsche Grammophone met stukken ooit gezongen door een ander (allang dooie) tenor: Richard Tauber.

Slimme zet, want op zijn website lees ik dat de CD – getiteld: Heart’s Delight – al een gouden was in Polen op de dag dat-ie uitkwam! De jongens van DG zijn goed in publiciteit zoeken, dus daar zal het niet aan gemankeerd hebben.
Wellicht merkt u aan mijn toon dat ik er een beetje badinerend over doe en dat hebt u goed gemerkt. Iets aan de hele publiciteitscampagne hindert me, ik kan niet precies duiden wat. Het komt me misschien allemaal net iets te goed uit, die liefde voor Richard Tauber en de CD bij DG. Deutsche Grammophone is een van de topmerken in de klassieke muziek en ik had misschien iets meer niveau verwacht van die kumpanie. Maar wie ben ik, want het Franse tijdschrift Diapason put zich ook al uit in superlatieven en het Australische Limelight magazine schrijft: ‘de beste tenor voor dit repertoire sinds Nicolai Gedda’.

Beczala gaat een rondje Europa doen om Tauber te eren met de nieuwe CD onder de arm en niet op de eerste de beste plekken: de Domplatz in Linz, het Festspielhaus in Baden-Baden en hij eindigt zijn tour volgend jaar in Londen.
Kom Vocalies, dacht ik, luister eens naar de man, misschien raak je wel verliefd op de stem! Op YouTube staat een promofilmpje voor de CD, waarin hij ook nog in ietwat gemankeerd, maar charmant Duits vertelt over het operettevak en Richard Tauber.

En ik zocht naar zijn Italiaanse repertoire op YouTube, maar, om maar eens in onvervalst Brabants uit de hoek te komen: ‘hij higgetnie’. Het is me te vlak, ik zie te weinig emotie, het gezicht is me te ondoorgrondelijk. En technisch klopt het; hij overstuurt niet, zoals bijvoorbeeld Villazon vaak doet, maar ik word er niet warm of koud van. Doe mij maar Kaufmann, Villazon, Domingo….

Affijn: oordeelt u zelf…. Wat zou u doen: baardje laten groeien, rimpels etsen, het wéér eroverheen laten gaan, het leven???? Een fles drank….??? Ik word altijd door de meest ondeugende gedachten bekropen als ik dat over-bestudeerde gedrag zie.
Ach, wie weet wordt het nog wat met hem. Ik gun het hem… en ons…

Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *